ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΟΣ (Τραγούδι του Πασχάλη Τερζή, σε στίχους του Κ.Μπαλαχούτη)
Βιαστικό βήμα, μοιάζεις με κύμα
Με χτυπάς νιώθω σαν μικρό σκαρί μες στην ταραχή
Σ' άλλη γη ξένη, η καρδιά μένει
Μου μιλάς βρίσκω άγνωστες φωνές λέξεις μυστικές.
Φωτεινό βλέμμα, νιώθω το αίμα
Με κοιτάς βρίσκω όσα μου 'χουν πει μύθοι μαγικοί
Σ' άλλη γη ξένη, η καρδιά μένει
Μου μιλάς βρίσκω άγνωστες φωνές λέξεις μυστικές.
Πες μου ποια είναι η πατρίδα
Του έρωτα η ελπίδα, στα μάτια σου το φως
Πες μου πόσο θα κρατήσει
Ο ήλιος απ τη δύση, στο αρχιπέλαγος...
Söyle aşkın yurdu nerde
gözünde ışık nerde sevgide ümit
söyle ne kadar sürecek
batının güneşi ufukta ışık.
Ξέρω πως δεν έχω ξαναγαπήσει έτσι
Και κανένας άλλος δεν με έχει αγαπήσει περισσότερο
Με σένα γέλασα και έκλαψα
Έζησα και πέθανα
Το μόνο που δεν θα έκανα είναι απλά να είμαι μαζί σου
Ξέρω πως πρέπει να σε ξεχάσω και να προχωρήσω
Δεν μπορώ να συγκρατήσω για πολύ τα δάκρυα μου
Αν και η ζωή δεν θα είναι η ίδια
Πρέπει να πάρω την ευθύνη
Και να βρω τη δύναμη να σε αφήσω να φύγεις
Απλά φύγε
Απλά πες αντίο
Μην γυρίσεις πίσω τώρα, μπορεί να με δεις να κλαίω
Δεν πρέπει να καταρρεύσω
Ή να δείξω την πληγωμένη καρδιά μου
Ή την αγάπη που νιώθω για σένα
Οπότε φύγε
Και κλείσε την πόρτα
Και άσε τη ζωή μου να είναι όπως ήταν πριν
Και δεν θα ξέρω ποτέ ποτέ
Πως σε άφησα να φύγεις έτσι απλά
Αλλά δεν έχει μείνει τίποτα να πούμε
Απλά φύγε
Δεν θα υπάρξει ποτέ κάποια στιγμή που θα μετανιώσω
Σε αγάπησα από την μέρα που συναντηθήκαμε
Για όλη την αγάπη που έδωσες
Και όλη την αγάπη που δημιουργήσαμε
Ξέρω πως πρέπει να βρω τη δύναμη να πω
Απλά φύγε
Απλά πες αντίο
Μην γυρίσεις πίσω τώρα, μπορεί να με δεις να κλαίω
Δεν πρέπει να καταρρεύσω
Ή να δείξω την πληγωμένη καρδιά μου
Ή την αγάπη που νιώθω για σένα
Οπότε φύγε
Και κλείσε την πόρτα
Και άσε τη ζωή μου να είναι όπως ήταν πριν
Και δεν θα ξέρω ποτέ ποτέ
Πως σε άφησα να φύγεις έτσι απλά
Αλλά δεν έχει μείνει τίποτα να πούμε
Απλά φύγε...
Just Walk Away
I know I never loved this way before
And no one else has loved me more
With you I've laughed and cried
I have lived and died
What I wouldn't do just to be with you
I know I must forget you and go on
I can't hold back my tears too long
Though life won't be the same
I've got to take the blame
And find the strenght I need to let you go
Just walk away
Just say goodbye
Don't turn around now you may see me cry
I mustn't fall apart
Or show my broken heart
Or the love I feel for you
So walk away
And close the door
And let my life be as it was before
And I'll never never know
Just how I let you go
But there's nothing left to say
Just walk away
There'll never be a moment I'll regret
I've loved you since the day we met
For all the love you gave
And all the love we made
I know I've got to find the strenght to say
Just walk away
Just say goodbye
Don't turn around now you may see me cry
I mustn't fall apart
Or show my broken heart
Or the love I feel for you
So walk away
And close the door
And let my life be as it was before
And I'll never never know
Just how I let you go
But there's nothing left to say
Just walk away...
ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΑΝΤΡΑ Ο ΚΟΣΜΟΣ (τραγούδι του James Brown)
Αυτός είναι κόσμος για άντρες...
Αυτός είναι κόσμος για άντρες...
Αλλά δεν θα ήταν τίποτα,
τίποτα χωρίς μια γυναίκα ή ένα κορίτσι...
Βλέπεις ο άντρας έφτιαξε το αυτοκίνητο
για να μας μεταφέρει στον δρόμο...
Ο άντρας έφτιαξε το τρένο
για να μεταφέρει το βαρύ φορτίο...
Ο άντρας έκανε το ηλεκτρικό φως
για να μας βγάλει από το σκοτάδι...
Ο άντρας έφτιαξε τη βάρκα για το νερό
όπως ο Νώε έφτιαξε την κιβωτό...
Αυτός είναι κόσμος για άντρες, για άντρες, για άντρες
αλλά δεν θα ήταν τίποτα,
τίποτα χωρίς μια γυναίκα ή ένα κορίτσι...
Ο άντρας σκέφτεται τα μικρά κορίτσια
και τα μικρά αγόρια...
Ο άντρας τους κάνει χαρούμενους
επειδή ο άντρας τους φτιάχνει παιχνίδια...
Και μετά ο άντρας έφτιαξε τα πάντα
ό,τι μπορούσε...
Ξέρεις ότι ο άντρας βγάζει χρήματα
για να αγοράσει από άλλους άντρες
Αυτός είναι κόσμος για άντρες
αλλά δεν θα ήταν τίποτα,
τίποτα ούτε ένα μικρό πραγματάκι...
Χωρίς μια γυναίκα ή ένα κορίτσι...
Είναι χαμένος στην ερημιά...
Είναι χαμένος στην πίκρα...
It's A Man's World
This is a man's world
This is a man's world
But it wouldn't be nothing
Nothing without a woman or a girl
You see man made the car
To take us over the road
Man made the train
To carry the heavy load
Man made the electric light
To take as out of the dark
Man made the boat for the water
Like Noah made the ark
This is a man's man's man's world
But it wouldn't be nothing
Nothing without a woman or a girl
Man thinks about the little betty baby girl
And the baby boys
Man makes them happy
Cause man made them toys
And after man made everything
Everything he can
You know that man makes money
To buy from other men
This is a man's world
But it wouldn't be nothing
Nothing not one little thing
Without a woman or a girl
He's lost in the wilderness
He's lost in bitterness
ΤΟΥ ΠΟΘΟΥ ΔΕΣΜΙΟΙ (Της Κωνσταντίνας Σταθακοπούλου)
Ανασαίναμε βαριά..
Τάφρους οι ανάσες έσκαβαν
στους δρόμους των χειλιών.
Λιωμένο κάρβουνο να βγάλουν,
τον πόθο τον ασίγαστο. Κλειστά τα βλέφαρα απ’ τα καρφιά της ηδονής, κοκκίνιζαν τη δίψα.. Έκαιγαν στο κελί τους, το πύρινο τους ρούφηγμα.. Κι η σάρκα.. Δέσμια της λαχτάρας, το ένωμα άγρια έπινε που ξέχειλο χυνόταν, στου έρωτα μας το βυθό.. Σχισμένα τα κορμιά, μ’ ολάνοιχτες αισθήσεις βουβά, τον βόγγο έσερναν στης στέρησης τον ιδρωμένο δρόμο.. Ακάλυπτα τα θέλω σύρθηκαν, υποταγή ζητώντας των κορμιών.. Γυμνή κι άσκεπη η προσταγή, γονάτισε μπροστά μας.. Να πάρει..; Να δώσει..; Ποιος ήξερε ν’ απαντήσει.. Μια νύχτα σαν κι αυτή.. Που η ζωή μας πάλευε, τα θέλω από τη νύχτα να αρπάξει..! Μια νύχτα σαν κι αυτή.. Που και η σάρκα έτρεχε, με τέλος, το ατέλειωτο να ντύσει..!
Επέτρεψέ μου ποιητή
σήμερα την εβδόμη ώρα
να κολυμπήσω στην θάλασσά σου.
Την ώρα αυτή να πάρω τα γράμματα που δεν μου είπες να πιάσω το χέρι σου να σε ρωτήσω για τα σκορπισμένα πέρα δώθε να γνωρίσω πώς να ξεμάθω το πρόσωπό μου.
Να μου πεις πώς καλπάζουν οι άνθρωποι πώς τρέφονται οι καρδιές πώς πετάν οι ψυχές πώς κοπάζει η ανάγκη πώς τα ελκυστικά όνειρα δολοφονούνται βίαια.
Κι αυτή η διαρκής αναμονή γιατί δεν κουράζεται.
Σήμερα ποιητή την εβδόμη ώρα ζητώ την θάλασσά σου.
